Vandaag op 22-12-21 naar het AVL voor MRI, echo en biopt

In het kader van de jaarlijkse controle heb ik vandaag een MRI afspraak staan. Dat is gecombineerd met een echo vanwege het plekje in de lymfe wat in oktober gevonden is. Vannacht was ik om 3:00 uur wakker. Ik probeerde nog even verder te slapen maar dat lukte niet en zo zat ik in het holst van de nacht beneden met mijn latte sojamelk. Deze week mis ik flink wat uurtjes op kantoor daarom ik besteed mijn uren zinvol nu ik zo vroeg wakker ben. Het is slecht weer als ik met de auto naar het AVL rijd. Het regent constant en het landschap naar Amsterdam oogt triest. Ik ben dol op autorijden maar niet met ruitenwissers die je steeds harder moet zetten. Ik was al niet zo uitgerust en dan die hypnotiserende wissers voor mijn ogen. Bij binnenkomst in het AVL gaat iedereen door een controle post en wordt de temperatuur van de pols opgenomen en er volgen controle vragen, tot slot moeten de handen worden gedesinfecteerd. Er zijn drie kraampjes waar je terecht kunt, het gaat erg gestroomlijnd en vriendelijk. Eenmaal bij de balie van radiologie hoef ik maar één keer mijn naam te zeggen, ze weten meteen wie ik ben en wat mijn programma is. Binnen 10 minuutjes word ik al opgehaald door een verpleegkundige en mag ik me uitkleden. Ik dacht dat ik me goed voorbereid had met een extra vestje, ik had zelfs een notitie in mijn outlook gezet zodat ik het niet zou vergeten. Maar ….

De MRI

Het vestje bevat een zilverdraad en dus mag het niet mee onder de MRI. Alle klipjes moeten uit mijn knotje. Ja dat was waar ook, ik was het ondertussen alweer vergeten. Ik doe de klipjes uit en denk bij mezelf, die paar kleine speldjes kunnen wel blijven zitten. Mijn ringen, sierraden, alles gaat uit. Als ik uit de kleedkamer kom krijg ik een infuus en daar komt vloeistof doorheen die ze op de foto’s van de MRI kunnen terugzien. Dan ga ik op het bedje liggen wat ze onder de MRI rijden. De tietjes in het bestemde tietenbakje, ik lig op mijn buik. Als ze mij eronder rijden voel ik iets raars, ik weet niet wat. Ze rijden me nog een keer op en neer en weer gebeurt er iets geks bij mijn hoofd. Alsof er een dikke kabel over mijn hoofd schuift. ‘Ah mevrouw, u heeft nog iets in het haar.’ Kak, denk ik, hebben ze het toch ontdekt! Ik wilde niet alle speldjes uitdoen. De speldjes vliegen tegen het haarnetje aan die ik op heb door het magnetische veld. Het ziet er vreemd uit, grote punten steken omhoog, aldus de verpleegkundigen die me helpen. De speldjes moeten er toch uit. Zo sterk is de straling. Silly me, ik dacht ze wel even te foppen. Daarna begint de MRI.

Echo

Ik kleed me weer aan en meld me opnieuw bij de aardige dame van de receptie. Nu ga ik naar poli 2. Er blijkt een spoedgeval te zijn waardoor de wachttijd 50 minuten is. Ondertussen log ik in op mijn wordfeud en ik werk mijn e-mail een beetje bij. De tijd vliegt gelukkig voorbij. Als ik opgehaald word mag ik me weer uitkleden en plaatsnemen op het onderzoeksbed. De radioloog komt er meteen aan. Dit is nu de derde radioloog die ik zie. Ze onderzoekt de lymfe en helaas is het plekje niet weg. Dit was niet wat we verwacht hadden. Ik stel nog voor om het weer een maand uit te stellen maar de radioloog vindt dat we de opdracht van de chirurg moeten uitvoeren en dat is een biopt nemen. Nu gaan we het voor de derde keer proberen te biopteren. Ik voel met de radioloog mee, 2x mislukt, zou het haar nu voor de 3e keer wel lukken? Ze gaat erbij staan om er goed bij te kunnen en de assistent helpt ook. In het begin valt het nog mee maar na een tijdje doe het flink zeer. En na nog even verkramp ik van de pijn. Ze haalt de naald er daarom weer uit. We zijn klaar. Dan zie ik de plaatjes liggen waar ze het weefsel van de biopt op heeft gedaan. Het is zo minuscuul. Ik kan me bijna niet voorstellen dat dit het is. Maar dat is wel zo. Dit is genoeg om te onderzoeken volgens de assistent. Alles bij elkaar heeft het volgens mij hooguit 15 minuten geduurd. Ik kleed me weer aan en rijd terug naar kantoor. Het is nu wachten op de uitslag van de MRI en de biopt, dr. Toetha zal me hierover bellen.